"Ik mag landen en culturen meemaken zonder ook maar een reis te maken."

Lex (39 jaar) studeerde af aan het conservatorium. Muziek is zijn werk en daarnaast repeteert hij iedere dinsdag avond in het asielzoekerscentrum in Alkmaar. Dat doet hij met Orchestre Partout, een band bestaande uit mensen die in het AZC wonen. Lex is aanjager, bandleider én de band haar grootste fan.

Wekelijks repeteren doet hij al vier jaar en als ik het zo hoor is hij voorlopig nog niet klaar. Een bijzondere jongen die van het AZC zijn tweede thuis heeft gemaakt en muziek gebruikt om verbinding te maken met de bewoners. Ik ben benieuwd naar hoe hij het al zo lang vrijwillig volhoudt, wat hem drijft. Maar ook naar wat Orchestre Partout met hem doet en met de bewoners.

‘’Orchstre Partout is verweven in mijn leven als een soort rode draad.’’

Wat is je drijfveer?
‘’In mijn toenmalige band Butterfly FX speelde een Koerdische Turk oosterse fluit (NEY). Hij woonde in het AZC, maar hij moest naar Arnhem. Dat maakte het onmogelijk om nog bij Butterfly FX te spelen. Ik wilde hem toen heel graag een keer opnemen tijdens het spelen en toevallig speelde hij in Kunstuitleen Alkmaar, dus daar ging ik heen. Hij bleek daar te spelen met Orchestre Partout. Toen ik Orchestre Partout zag spelen wist ik binnen één minuut dat ik in die band moest spelen. Na mijn hele leven op de aarde gedoold te hebben, wist ik nu zeker: dat is wat ik moet doen. Het is een intrinsieke drang. Mijn hele bestaan draait om die band en het AZC heen. Mijn AZC life. De bewoners, de Vrolijkheid én Orchestre Partout. Inmiddels ben ik niet enkel meer de aanjager, maar ik functioneer ook als een soort contactpersoon tussen de mensen in het AZC en de bewoners in Alkmaar. Mensen weten mij te vinden als ze bewoners willen bereiken. Ik ben ook echt bevriend met de bandleden. Ik maak muziek met ze, blijf ze soms les geven en noem maar op. Orchestre Partout is echt verweven in mijn leven als een soort rode draad.’’

Orchestre Partout, gemaakt door: Ema Najetovic

Op welke momenten voel je de grootste voldoening?
‘’Hier.’’ Hij wijst naar een slagroomstam die hij net heeft gehad. ‘’Dat mensen met zo’n bescheiden budget je toch iets willen geven. Een rib uit hun lijf en dat geven ze dan aan jou en als dat niet binnenkomt, dan ben je van steen. Het is de dankbaarheid en de waardering die ik krijg. Maar het zit ‘m ook in de vriendschappen die ik sluit. Ik mag landen en culturen ervaren zonder ook maar een reis te maken. Een tijd geleden at ik wekelijks bij een Irakese man. Het leek wel of ik in Irak zat. En ik mag natuurlijk alle talenten voorbij zien komen en er zitten hele goede bij. Als muzikant zijnde is dat een groot genot.’’

Lex tijdens een optreden van Orchestre Partout op de Dam in Amsterdam, gemaakt door: Ema NajetovicJij noemt het ‘in een band spelen’, maar je doet veel meer. Wat gebeurt er als jij wegvalt? ‘’Tjah… ik denk dat we dan minder zullen optreden en het niveau ook wel zal zakken. Iets wat we nu geregeld wel doen en door het hele land heen. Ik zorg enerzijds voor de kwaliteit, maar ik arrangeer ook. Ik faciliteer, maar instrueer bewoners ook. Als iemand met een You Tube linkje komt, zorg  ik die muziek didactisch maak en kan overbrengen. Zo kan iemand zo’n nummer leren spelen.’’

Je hebt het veel over mensen, cultuur en muziek. Maar in het AZC wonen niet zomaar mensen; het is een doelgroep met bagage. Hoe ga je daarmee om?  ”Intuïtief. Goed aanvoelen wat er mogelijk is. Humor en verrassing zijn elementen waarmee je het ijs kan breken. Wanneer je hun reactie daarop leest, weet je al meer hoe ver je kan gaan qua activiteiten. Daarbij bindt muziek echt enorm, we hoeven niet te praten; we spelen en daarin respecteren en waarderen we elkaar.”

Wat doet in een band spelen met bewoners van het AZC?
”Het onderbreekt de onaangename sleur van het afwachten en eventueel slecht nieuws ontvangen. Leven onder een onzichtbare, altijd aanwezige stress. Wanneer ze in de band spelen, wordt hun gehele concentratie opgeeist. Geen pleister op de wond, maar ze stappen z’n geheel uit de rotsituatie, voor even. Dit kan dienen tot het uitbreiden van positieve emoties, en zich dus structureel weer beter te gaan voelen. Ze sluiten ook nieuwe vriendschappen. Soms voor het leven. In een land waar alles nieuw is en je de taal nog niet begrijpt, is een sociaal raamwerk van groot belang. Het helpt relativeren en heeft impact op hoe je naar het leven kijkt.”

Wat is je droom voor de toekomst?
”Om in dezelfde sociale context opname activiteiten te ontplooien, een muziekstudio te realiseren. Songs produceren, zodat muzikale talenten onder hen, zichtbaar worden voor het groter publiek. Samen met stichting de Vrolijkheid zijn we daarmee bezig en het lijkt de goede kant op te gaan. Wanneer we zo’n studio hebben kunnen we talenten vangen en vastleggen. Als iemand dan maar kort in Orchestre Partout meespeelt, blijft zijn inbreng en talent bewaard. Dat is mooi. Het biedt ook de mogelijkheid om wereldmuziek moderner te maken en makkelijker en toegankelijker te maken voor het grotere publiek.”

Wil je meer weten over Lex of contact met hem opnemen? Klik hier voor zijn site.

FullSizeRender 4

reacties
reacties op dit artikel
Er zijn reacties op dit artikel
reageer
dit gaat over
Storytelling Vluchtelingen
in Alkmaar
reacties op dit artikel
Benieuwd wat er in New Europe gebeurt? Citiesintransition.eu