"Het hele naïeve gaat er heel snel vanaf."

Wat begon als een idee om 50 draagdoeken te verzamelen voor gevluchte moeders en baby’s op Lesbos, groeide uit tot een volwaardige stichting die het verschil maakt op dit Griekse eiland door het voorzien in eten en een fijne omgeving te creëeren voor kinderen. De Amsterdamse Anna Smit stond samen met vriendin Steffi de Pous aan de wieg van Because We Carry. De eerste keer dat het team aankwam op Lesbos, in september 2015, was een reality-check. Ze kwamen niet, zoals verwacht, in een gespreid bedje terecht. Anna: “Toen wisten we heel snel, we gaan gewoon nog een keer.” Nu gaan er wekelijks teams van Because We Carry naar Lesbos om vluchtelingen op te vangen. 

“Die eerste keer zijn we een week geweest. Dat lijkt kort, behalve als je 24 uur per dag alert bent, aan staat en alleen maar paniekvoetbal aan het spelen bent.”

Het idee van Because We Carry werd uitgewerkt in de yoga-studio van Anna en Steffi aan de Ceintuurbaan. Na het zien van schrijnende foto’s van gestrande vluchtelingen op het Griekse eiland Lesbos, besloten Anna en Steffi samen met Afke hier wat aan te doen. Het lot van de kinderen greep Anna het meeste aan, en was ook de motivatie om draagdoeken te gaan verzamelen voor moeders om kun kinderen dichtbij zich te kunnen dragen. Dit bleek een schot in de roos. Het idee dat elke ouder zijn of haar kind veilig groot wil zien worden kon rekenen op veel respons: “Het is zo’n persoonlijk verhaal, mensen kwamen met kaartjes aanzetten met hun eigen verhaal en hun eigen ervaring.”

Steffi deelt nieuwe recepten met kinderen op Lesbos. Bron: fb.com

Meer geven dan een glimlach

Als gevolg van de foto van Aylan, het jongetje dat aanspoelde aan de kust van Bodrum, kwam er ontzettend veel op Because We Carry af. Massaal begonnen mensen draagdoeken in te sturen. De verwachte 50 draagdoeken werden er 2500. Geholpen door Transavia kon Anna met vier anderen naar Lesbos vliegen om de vluchtelingen te helpen. Ook een Irakees sloot zich aan bij de groep. Dat hij Arabisch sprak was een ‘godsgeschenk’. Anna: “Ik heb veel persoonlijk contact kunnen maken, meer dan alleen die glimlach naar elkaar, maar ook alle verhalen kunnen horen. Dat intermenselijke maakte het extra groot.”

In het vluchtelingenkamp in Moria werd pas echt duidelijk wat er nodig was. Op het moment dat Anna daar aankwam werden er alleen Syriërs opgevangen in het voormalige detentiecentrum, maar er waren ook veel Afghanen en Eritreers die hier geen onderdak konden vinden. Daarop besloot Because We Carry een stap verder te gaan. Met behulp van donaties was het mogelijk om eten uit te delen en een tentenkamp te organiseren voor degenen die niet terecht konden in het detentiecentrum. Te midden van alle narigheid “werd het eigenlijk een heel idyllisch, festivalachtig geheel.”

Babydragers worden uitgedeeld aan moeders om hun kinderen veilig bij zich te houden. Bron: fb.com

“Iedereen lijkt op elkaar: ‘It could be me’. Herkenning zet mensen aan tot helpen.”

Door het nieuwe verdrag met Turkije werd dit alles teniet gedaan. Het leger en de overheid konden echter niet dezelfde zorg bieden, en hebben dat ook moeten toegeven. Mede door de kracht van social media kunnen Because We Carry en ander organisaties nu opnieuw beginnen met het opbouwen van een veilige haven voor vluchtelingen: “Steeds meer mensen brachten de schrijnende situatie naar buiten. Daar is social media wederom heel goed voor, dat is echt een cadeau.”

Niet lullen maar poetsen

Hoewel Because We Carry het stap voor stap en dag voor dag bekijkt, zijn er ook ideeën die wat verder op de horizon liggen. Nu organiseert Because We Carry speeluurtjes met de kinderen in het vluchtelingenkamp op Lesbos, maar Anna zou graag zien dat er een volwaardig educatieprogramma wordt ontwikkeld voor de kinderen daar: “Eén van de meiden die daar langer zit, geeft elke dag Engelse les. Dat zouden we heel graag willen uitbreiden, dat kinderen kunnen blijven leren.”

Because We Carry begeleidt speeluurtjes op Lesbos. Bron: fb.com

In haar omgeving ziet Anna dat haar acties leiden tot andere initiatieven: “Het is gewoon een meter uit je comfortzone stappen en dat hoeft niet ingewikkeld te zijn.” De afwachtende houding die eerder heerste in Nederland, lijkt langzaam plaats te maken voor een meer assertievere opstelling. “Wat ik heel fijn vind, is dat mensen zelf het heft in eigen handen nemen en zeggen: ‘Ik tolereer dit niet meer, ik ga niet meer afwachten totdat iemand anders het oplost.'”

“Er is geen beter moment om te beginnen dan nu.”

‘Wees de verandering die je wil zien in de wereld.’ Met deze gedachte in het achterhoofd zijn Anna, Steffi en Afke begonnen aan het avontuur dat Because We Carry heet. Met hun initiatief willen ze ook anderen aanzetten om daadwerkelijk iets te gaan dóen. En dan bedoelt ze niet alleen ver weg in Lesbos, maar ook dichterbij. Anna: “Ik vroeg me steeds af wanneer iemand zou helpen, wanneer iemand zou ingrijpen, totdat ik me realiseerde dat ík die iemand ben.”

Denk je net als Anna: ik zet alles op alles? Meld je dan aan om mee te gaan met één van de teams om te helpen op Lesbos door contact op te nemen via info@becausewecarry.org. Doneren kan ook. Maak een bedrag over naar NL85 TRIO 0391 0737 96 ten name van Because We Carry.

reacties
reacties op dit artikel
Er zijn reacties op dit artikel
reageer
in Amsterdam
reacties op dit artikel
Benieuwd wat er in New Europe gebeurt? Citiesintransition.eu