"Ik weet nog dat ik de eerste keer dacht jeetje mensen kopen gewoon een ijsje bij mij!"

Het begon als een soort grap, maar was meteen een groot succes. Bij mooi weer schept Cécile Kühne van Dijkijs heerlijk biologisch ijs op haar eigen twee vierkante meter bij de Rekervlotbrug in Koedijk. Strandgangers, mensen uit de wijk, scholieren en toeristen. Allemaal komen ze voor een ijsje én ontmoeten ze elkaar.

Van ijs word je vrolijk. Voor Cécile een van de redenen om Dijkijs op te richten. Nadat ze in 2011 haar baan kwijtraakt ligt ineens alles open. Het was de aanleg van de nieuwe vlotbrug vlakbij haar huis die haar op het idee bracht. ‘De brug werd aangelegd om meer fietsverkeer naar het strand te bevorderen. Ik dacht kan ik daar niet iets mee? Blije mensen op de fiets naar het strand, dat zou wel een heel goed plekje zijn voor ijs!’ Diezelfde middag stapte ze naar de gemeente om een standplaatsvergunning aan te vragen.

200 ijsjes scheppen

Na bijna twee jaar op de vergunning te hebben gewacht, is het in het voorjaar van 2013 eindelijk zover. Met haar mooie bakfiets vol met heerlijk biologisch ijs staat ze op de dijk: ‘Ik weet nog dat ik de eerste keer dacht jeetje mensen kopen gewoon een ijsje bij mij!’ Nu in haar vierde seizoen schept ze bij mooi weer soms wel 200 ijsjes per dag en wordt ze gevraagd op feesten, bruiloften en festivals en zeggen mensen: ‘Ik heb m’n route omgegooid want je staat er weer!’

Geen spikkel- en smurfenijs

Dat haar ijs biologisch moest zijn wist ze al vanaf het begin. Na een lange zoektocht naar een biologische leverancier in de buurt haalt ze haar ijs nu bij biologische melkveehouderij Sonneclaer in Drenthe. En dat wordt gewaardeerd: ‘Veel ouders vinden het fijn dat het verantwoord ijs is zonder geur- en smaakstoffen. Bij mij geen spikkel- en smurfenijs maar wel ouderwets lekker.’ Het leuke is dat ze door het goede contact met de ijsmaker kan inspringen op de wensen van haar eigen klanten. Zo verkoopt ze tegenwoordig naast heerlijke smaken zoals yoghurt, citroen, kokos en mango ook suikerarm ijs, waar veel vraag naar is.

‘Soms heb ik een hele berm vol met fietsen staan en dan zeg ik wat is het hier gezellig druk!’

Daten bij Dijkijs

Dat Dijkijs ook een sociale functie zou krijgen had Cécile nooit gedacht: ‘Ik dacht een ijsje kopen en mensen gaan weer door, maar heel veel mensen willen juist een kletspraatje maken of vertellen me hele persoonlijke verhalen.’ Haar eigen stukje bij de brug wordt door veel mensen dan ook als een ontmoetingsplek gezien. Mensen spreken daar af, daten er zelfs, vooral nadat Cécile bankjes heeft aangevraagd. ‘Mensen uit de buurt die na het eten nog even een ijsje komen halen, scholieren die uit school komen en een ijsje halen en alles van het strand komt hiernaartoe want er is hier bijna niks. Soms heb ik een hele berm vol met fietsen staan en dan zeg ik wat is het hier gezellig druk!’

Toekomst

Hoewel Dijkijs een groot succes is, houdt de vraag op welke manier ze er in de toekomst mee door zal gaan Cécile wel bezig. Maar als het aan Cécile ligt zal Dijkijs niet zomaar verdwijnen: ‘Het levert me veel meer op dan de inkomsten van dat ijsje verkopen. Het is een hele leuke manier. Mensen worden blij of zijn dat al als ze een ijsje komen halen. Het is fantastisch.’  

reacties
reacties op dit artikel
Er zijn reacties op dit artikel
reageer
in Alkmaar
reacties op dit artikel
Benieuwd wat er in New Europe gebeurt? Citiesintransition.eu