Fietsend door Nederland #4: De veerkracht van Heerlen

De Belgische Stefaan gaat op zijn fiets langs initiatieven door heel Nederland

Op welke manier kunnen de burgerschapspraktijken in Nederland Vlaanderen inspireren? Met die vraag doorkruist de Vlaming Stefaan de 12 Nederlandse provincies om 12 interessante initiatieven te bezoeken, in kaart te brengen en naar Vlaanderen te vertalen. Hij legt zijn inspiratie vast op zijn blog Gluren bij de Buren.

Over de veerkracht van Heerlen

Uiensoep in Heerlen. Kort, krachtig en verrassend gesprek achter de rug met Vincent Offermans van GlasbakTV, een fris communicatiebureau gedreven door enkele youngsters. Vincent is socioloog, historicus, stedenbouwkundige, stadsactivist, communicatiespecialist. Zelden iemand ontmoet die op een half uur tijd zo gevat de oude en nieuwe ziel van een stad weet te schetsen.

In de jaren zestig was Heerlen de rijkste stad van Nederland, er werden massaal kolen bovengehaald, Heerlen stond in voor 20% van het BNP van Nederland. Met de ontdekking van gas in de provincie Groningen ging het snel bergafwaarts. De mijnen werden eind jaren zestig al gesloten, als compensatie kwam de universiteit helaas niet naar Heerlen maar naar Maastricht. ‘Ten onrechte’,  zegt Vincent. Tot overmaat van ramp bracht de inplanting van een Amerikaanse legerbasis veel heroïne in de stad, je struikelde over de junks en de naalden.

Maar Heerlen klimt uit het dal en Vincent timmert mee aan de weg. Eén beeld, één mural vat alles van de nieuwe identiteit meesterlijk samen: een reusachtige muurschildering van een grijze reiger die uit zijn as verrijst, aan zijn poten zie je oude restanten, mijngangen en heroïnespuiten. Nog symbolischer: via crowdfunding werd het hele project -26.000 euro- gefinancierd, de bevolking zelf droeg tientjes en honderdjes bij, elk naar eigen draagkracht. Het idee was om een kunstwerk te maken uit dankbaarheid voor de stad Heerlen waar vijftien lokale en bovenlokale kunstenaars voor tekenden.

© Stefaan Segaert

Vincent werkt ook mee aan een culturele as die een vijftal pleintjes met elkaar moet verbinden als plekken van ontmoeting, aankleding via wat groen, picknickbanken, kleine culturele activiteiten, een dansvoorstelling, een barbecue in de zomer, er is zelfs een mobiel ‘uitrolbaar’ parkje met grasmatten die van plek A naar plek B  kunnen verhuizen.

Vincent is creatief, all-round, intelligent, een netwerker met een duidelijk idee over het opbouwen van een positieve identiteit. ‘Het idee om van mijnstad te vervellen en te transformeren naar Parkstad was een foute keuze. Het doet onrecht aan wie we zijn, wie we waren, onze wortels, de vele families die met de mijnen verbonden zijn’.

Meer filosofisch doet het me mijmeren over de betekenis van lokaliteit, een onderbelicht kernidee in de transitiebeweging, denk ik.

Ik fiets langs de treinsporen en fotografeer de vele murals van Heerlense en internationale graffitispuiters. De stad – een SP-stad benadrukt Vincent, zijn hart klopt duidelijk links – faciliteert gevels en grijze muren.

Er staan hier misschien veel lelijke betonblokachtige gebouwen, maar het zijn wel onze gebouwen’, eindigt Vincent. En hij stuurt me de stad in. Ik gluur als gek.

Betrokken stadmakers
Stefaan Segaert
Medewerker VormingPlus en fanatiek fietser/blogger
Vincent Offermans
Videoproducent Glasbak.TV
reacties
reacties op dit artikel
Er zijn reacties op dit artikel
reageer
in Heerlen
reacties op dit artikel
Benieuwd wat er in New Europe gebeurt? Citiesintransition.eu