Met Floor door Nijmegen

Creatieve bedsessies en een uitgestorven Lindenholt

In opdracht van het Architectuur Centrum en de gemeente Nijmegen liep ik door de wijk Lindenholt en bracht ik Stadmakers samen met Nachtburgemeester Angela.

Lindenholt; een slaap-bloemkoolwijk waar men van zegt dat er weinig te beleven is en de mensen wegtrekken. Ik verheug mij op lege straten onder grauwe, grijze luchten. Gaat het mij lukken om hier toch wat leven en kleur te brengen? Tijdens mijn verblijf breng ik de nachten door in Hotel Credible waar creatieve bedsessies zullen plaatsvinden. En hoe toepasselijk is de tekst boven mijn bed!

In de avond zit ik met 20 creatieve Nijmegenaren en de Nachtburgemeester Angela op mijn bed en heb hen meteen in mijn hart gesloten. Wat een ongelofelijk ondernemende, bescheiden en inspirerende persoonlijkheden! Met elkaar zijn we in gesprek gegaan over deze stad en de rol van Stadmakers. Wat hebben ze nodig? Waar lopen ze tegenaan? Hoe gaat het met de samenwerking tussen de bottom-up beweging en de ambtenaren? Ook hoop ik ze te inspireren met mijn verhalen uit Amsterdam Noord en andere steden.

In de ochtend begin ik vol energie aan mijn wandeling door Lindenholt. Maar wat een contrast wacht mij op; een volkomen uitgestorven wijk ligt voor me; wat is dit lelijk! Alles is grauw, grijs inclusief de lucht boven mij. Bovendien is er geen mens te bekennen. Gelukkig zijn er altijd postbodes, maar dit was niet bepaald een veelbelovende eerste ontmoeting: ‘Ik zou het niet weten, ik spreek nooit iemand, tja en wat is prettig wonen, dat is heel relatief etc.’ Ik hoop snel een meer sprankelend persoon te treffen. En ja hoor, twee vrolijke hoofdjes lopen mij tegemoet, Luna en Esperanza. Ik vraag of ze het fijn vinden om in Lindenholt te wonen en ze knikken driftig ‘Ja, er zijn hier veel speeltuinen, supermarkten, scholen, wij missen niks.’ Ook de man op weg naar de supermarkt is tevreden:

‘Het is heerlijk rustig en gemoedelijk hier, weinig criminaliteit en er zijn nauwelijks evenementen. Zelfs de buurt barbecue is een stille dood gestorven. Maar dat is niet erg want inmiddels kennen wij elkaar allemaal al en hebben wij hier geen barbecue meer voor nodig. Zelfs het wijkcentrum is uitgestorven.’

Hij ergert zich alleen aan de hondenpoep, maar dat is iets wat de gemeente maar moet oplossen..

Eenmaal weer buiten voel ik weinig zin en energie om nog een gesprek aan te gaan. Ik heb het idee dat ik door een levenloos decor loop en ik de enige ben die dat ziet. Maar dan valt mijn oog op een loempia wagen met drie mooie meiden. Ze giechelen en zijn wel in voor een praatje. Amsterdam vinden zij om te huilen; ‘Lindenholt is tenminste heerlijk rustig!’ Wel vertelde ze dat ze last hadden van de hangjongeren; ‘wij worden stapelgek van ze.

Ik loop naar de grote groep jongens toe en spreek ze aan. Eerst word ik gevraagd mij te legitimeren. Ze vertrouwen mij niet. ‘Waar bent u van. U bent vast een infiltrant. Kijk daar rijdt al een politiewagen’. En ze stuiven uit elkaar. Ik deel mijn visitekaartje uit aan alle jongens en vertel ze over het Noorderpark en dat ik nu in opdracht voor het Architectuur Centrum Nijmegen met de mensen in Lindenholt praat over hun wijk. Na veel gelach, flauwe, grove grappen, komt er voorzichtig een wens:

‘Wij willen een eigen hangplek, een job, weet u wat dat is mevrouw? En ons jongerencentrum Sprok moet ook langer en in het weekend open. Want het is hier saai, er is niks te beleven voor ons in Lindenholt.’

Als ik de jongens wil fotograferen zijn er maar twee die dat durven.

Hangjongeren die met mij op de foto durfden

Nu ik weer terug ben in mijn vertrouwde Amsterdam Noord is het tijd voor wat reflectie op mijn dagen in Nijmegen. De wandeling door Lindenholt, de creatieve bedsessies en ook mijn rondleiding door de Honigfabriek.

Deze stad kent fantastische ondernemers die niet denken in ‘tegen elkaar’ maar ‘met elkaar’. Het bruist van de Berlijnse en alternatieve creativiteit, innovaties en Stadmakers. Nijmegen staat bol van de woongroepen die nooit zijn weg geweest. Hele wijken die door bewoners zelf worden gebouwd met o.a. leem en stro; puur uit idealisme. Een oud, leegstaand popcentrum dat omgetoverd is tot muziekbroedplaats en door een bekende band gekocht wordt. Ambtenaren die geloven in hun stad en zich met gedrevenheid inzetten om alle belangen zorgvuldig te behartigen. Een Nachtburgemeester die er dag en nacht voor gaat. Een broedplaats in de oude Honig Fabriek waar in een jaar tijd een gestroomlijnde wereld is ontstaan: met vijf restaurants en cafés die op volle toeren draaien, waar prachtige kunst wordt verkocht tussen de buizen waar vroeger brinta uit stroomde, waar Robots worden uitgevonden en de tofste feesten worden gegeven. Mede dankzij de bijzondere vergunningen die zijn afgegeven door de gemeente.

Toch hangt er over dit Nijmeegse sprookje een bescheidenheid, voorzichtigheid en onzichtbaarheid… Een soort ‘sorry dat ik besta’, zoals ambtenaar Kees Zoon het zo mooi benoemde. En dit is ook precies wat de creatieven op mijn bed constateerde:

‘Wij zijn heel trots op onze stad maar te bescheiden naar de buitenwereld. Wij hebben behoefte aan meer verbinding met elkaar, een platform, debatten en een duidelijk verhaal. Zo kunnen we nog beter laten zien wat er voor moois speelt in onze stad.’

En ook in Nijmegen is er nog een kloof tussen enerzijds de Stadmakers, de creatieven, de bottom-up beweging en anderzijds de gemeente en de grote instanties van de stad. Dit soort tegenstellingen vragen om bestuurders met lef en visie, die snappen dat je deze nieuwe energie de ruimte moet geven zonder angstig te zijn voor de consequenties. Want dat missen de jonge creatieven; zien ze ons wel echt?. Volgende keer nodigen we ook hen uit! De kiem is in ieder geval nu gelegd, de eerste verbindingen zijn gemaakt en ik verheug mij op meer samenwerking met deze prachtige stad. De wereld gaat er nog veel over horen: ‘Er was eens een sprookje dat heette Nijmegen…

Creatieve Bedsessie met Stadmakers


De wandeling door Nijmegen is onderdeel van de reeks ‘Met Floor door … ‘

Vanuit Nieuw Nederland volgen wij Floor Ziegler op de voet door de Nederlandse steden en dorpen. Na tien jaar gebouwd te hebben aan cultureel en creatief Amsterdam Noord zit haar pioniersrol er hier op; het is tijd om verder te reizen. Tijdens haar wandelingen laat Floor zich leiden door de mensen die zij tegenkomt. Hetgeen wat in Amsterdam Noord ook de basis is geweest voor de oprichting van vele projecten in de buurt. De kennis en ervaring deelt Floor met het rest van het land en aan het einde van haar wandeling brengt ze altijd de Stadmakers van de betreffende steden bij elkaar en verbindt hen aan de gemeente, een concreet project of een plek. Dit doet zij o.a. in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Stichting Doen.

Betrokken stadmakers
Angela Verkuijlen
Nachtburgemeester Nijmegen
Simon Vennekens
Evenement-coördinator bij Honigcomplex
Joyce Goverde
Oprichter Toekomstproof - Innovatie
Wiliam Willems
Developer Cultural Property & Artist
reacties
reacties op dit artikel
Er zijn reacties op dit artikel
reageer
in Nijmegen
reacties op dit artikel
Benieuwd wat er in New Europe gebeurt? Citiesintransition.eu